Już za tydzień zapraszamy, na ostatnie w tym roku szkolnym, spotkanie w Dyskusyjnym Klubie Książki.
Spotykamy się w bibliotece szkolnej 12 czerwca o godz. 15.15. Dyskutować będziemy o "Gdybym była czekoladą" Katarzyny Majgier.
Zapraszamy!!!
środa, 5 czerwca 2013
wtorek, 4 czerwca 2013
Spotkanie z Paulliną Simons
W poniedziałkowe popołudnie, 20 maja 2013 r. w bocheńskiej bibliotece publicznej gościła Paullina Simons, amerykańska pisarka , rosyjskiego pochodzenia.
Autorka przyjechała do Polski, aby spotkać się z czytelnikami na warszawskich targach książki, a także odwiedzić Dyskusyjne Kluby Książki w bibliotekach w Bochni, Katowicach i Gdańsku.
Przedstawiciele Rekomendacji 39 w składzie : Anna Wojewódka, Klaudia Żontołw i Bartłomiej Piechowicz oraz Jola Pytel też dotarli do Bochni, aby spotkać się z pisarką.
Bardzo miła atmosfera spotkania i bezpośredniość pisarki sprawiły,że czytelnicy chętnie zadawali pytania dotyczące życia i warsztatu pisarskiego autorki.
Przedstawiciele Rekomendacji 39 w składzie : Anna Wojewódka, Klaudia Żontołw i Bartłomiej Piechowicz oraz Jola Pytel też dotarli do Bochni, aby spotkać się z pisarką.
Bardzo miła atmosfera spotkania i bezpośredniość pisarki sprawiły,że czytelnicy chętnie zadawali pytania dotyczące życia i warsztatu pisarskiego autorki.
Wiadomością nr 1 spotkania było potwierdzenie przez Panią Simons ekranizacji książki "Jeździec miedziany".
Spotkanie zakończyło podpisywanie książek.
Paullina Simons urodziła się w Leningardzie, w rodzinie dysydenckiej. Jej dziadkowie i rodzice, ciężko doświadczeni przez wojnę i komunizm, wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych w 1973 r., kiedy Paullina miała 10 lat.
To doświadczenie stało się już na trwale obecne w jej twórczości.
Jest autorką powieści : "Dziewczyna na Times Square", "Czerwone liście".
Powieść "Jeździec miedziany", a następnie jej kontynuacja "Tatiana
i Aleksander" i "Ogród letni" przyniosły autorce ogromny rozgłos na całym świecie.
Serdecznie dziękujemy wydawnictwu Świat Książki za zorganizowanie tak ciekawego spotkania autorskiego.
sobota, 1 czerwca 2013
"Podróż po miłość. T.1 : Emilia" Dorota Ponińska
Okładka raczej nie zachęca do lektury.Od dawna wiadomo przecież,że niebieski, to chłodny kolor.
Ale w środku książki, czekało na mnie wiele niespodzianek...
Najpierw rozczarowanie - rozdział 1 pt. : "Klasztor". Miłość w klasztorze? Nie, to nie będzie ciekawa lektura.
A potem...autorka tak szybko "wyprowadziła" akcję kościelnymi korytarzami,że ani się spostrzegłam, a już "chłonęłam niczym gąbka" opowieść , której akcja przeniosła się daleko, aż na Bliski Wschód - do Turcji.
W tym "barbarzyńskim" kraju, przyszło głównej bohaterce , Emilii, szukać swojego ojca, którego dotknął tragiczny los - zbiegł z carskiego wojska i trafił do ...tureckiej niewoli.
I tutaj muszę podkreślić atuty pisarki - bez zbytniej przesady i nadmiaru szczegółów, zaprosiła mnie w podróż - bez wiz i biletów - do kraju, o którym tak niewiele wiem. Dzięki przygodom Emilii mogłam wędrować zaułkami Stambułu i zaglądać miejsca w miejsca niedostępne na co dzień( harem).
To wielki plus tej książki.
Minusem, niewątpliwie, jest fakt, czekania - ZA DŁUGO!!!- na kolejne części; cały rok na tom 2 pt.:"Maria" i 2 lata na tom 3 pt.:"Lilianna".
Na razie pozostaje mi zarekomendować Wam tom 1 "Podróży po miłość" - jeśli chcecie połknąć bakcyla Orientu, to niewątpliwie , dzięki tej książce, zostaniecie uzależnieni.
Ocena: 9/10
Struś
Ale w środku książki, czekało na mnie wiele niespodzianek...
Najpierw rozczarowanie - rozdział 1 pt. : "Klasztor". Miłość w klasztorze? Nie, to nie będzie ciekawa lektura.
A potem...autorka tak szybko "wyprowadziła" akcję kościelnymi korytarzami,że ani się spostrzegłam, a już "chłonęłam niczym gąbka" opowieść , której akcja przeniosła się daleko, aż na Bliski Wschód - do Turcji.
W tym "barbarzyńskim" kraju, przyszło głównej bohaterce , Emilii, szukać swojego ojca, którego dotknął tragiczny los - zbiegł z carskiego wojska i trafił do ...tureckiej niewoli.
I tutaj muszę podkreślić atuty pisarki - bez zbytniej przesady i nadmiaru szczegółów, zaprosiła mnie w podróż - bez wiz i biletów - do kraju, o którym tak niewiele wiem. Dzięki przygodom Emilii mogłam wędrować zaułkami Stambułu i zaglądać miejsca w miejsca niedostępne na co dzień( harem).
To wielki plus tej książki.
Minusem, niewątpliwie, jest fakt, czekania - ZA DŁUGO!!!- na kolejne części; cały rok na tom 2 pt.:"Maria" i 2 lata na tom 3 pt.:"Lilianna".
Na razie pozostaje mi zarekomendować Wam tom 1 "Podróży po miłość" - jeśli chcecie połknąć bakcyla Orientu, to niewątpliwie , dzięki tej książce, zostaniecie uzależnieni.
Ocena: 9/10
Struś
"Klan wilczycy" Maite Carranza
Książka autorstwa Maite Carranza przedstawia nam historię o czarownicach.
Cała akcja kręci się wokół przepowiedni prastarej bogini O, wojnie między dwoma klanami czarownic Omar i Odish oraz małej, brzydkiej, płaskiej, rudowłosej Anaίd.
Dziewczynka żyje sobie jak normalna, nielubiana brzydula w domu wraz ze swoją ekscentryczną matką. Kobieta ma jedną wielką wadę. Pragnie bogactwa.
Całe życie Anaίd staje do góry nogami, gdy pewnego dnia dowiaduje się, że jej matka zniknęła. I to dosłownie.
Dziewczynka zaczyna poznawać kobiety, które tłumaczą jej przepowiednię i uświadamiają mówiąc, że są czarownicami z tytułowego Klanu Wilczycy.
Historia jest raczej mało skomplikowana, nie ma nagłych zwrotów akcji i od początku można się domyślić, o kim mówi proroctwo O.
Polecam ją fanom fantastyki choć według mnie pierwszy tom serii Wojny Czarownic jest raczej… nudny.
Ocena: 6/10
Diabolina
"Martwy aż do zmroku" Charlaine Harris
Charlaine Harris jest autorką jednej z ciekawszych książek o wampirach.
Wiadomo, że dzisiejszy "Zmierzch" przyćmił sławę tych stworzeń jednak pierwsza część serii opowiadającej o Sookie Stackhouse przywraca w nie wiarę.
Książka opowiada właśnie o Sookie, telepatce z małego miasteczka Bon Tomps, która pracuje jako kelnerka. Dwa lata wcześniej wampiry oficjalnie „wyszły z trumien”, gdyż Japończycy wymyślili syntetyczną krew o chwytliwej nazwie „Czysta Krew”.
Wampiry są tu takie jak być powinny. Nie mogą wychodzić na słońce, nie lubią czosnku, piją ludzką krew, srebro je parzy i można je zabić kołkiem.
Pewnej nocy, w barze , Sookie obsługuje wampira. Od razu poczuła do niego „to coś” gdyż nie potrafiła czytać mu w myślach. Jednak tego samego wieczoru Szczurza Parka czyli ludzie polujący na krew wampirów porywają wybranka Sookie i dziewczyna zmuszona jest go ratować.
Od tamtej pory spędza sporo czasu z wampirem Billem, który mieszka stosunkowo blisko domu głównej bohaterki. Posiadłości oddzielone są tylko cmentarzem.
W tym samym czasie pojawia się morderca, który zabija dziewczyny ze śladami wampirzych kłów na ciele, głównie na udach. Sookie postanawia jechać do wampirzego baru by zebrać informacje o dziewczynach, które spędzały tam dość dużo czasu. Niestety, jak to główna bohaterka, od razu pokazuje wszystkim swój dar. Szef baru Eric postanawia wykorzystać dziewczynę, a raczej jej dar… A właściwie to i to, jednak Sookie stara się go odpychać tłumacząc się związkiem z Billem.
Książka jest:
-brutalna (w każdej części giną ludzie, wampiry, wilkołaki, krew leje się wartkim strumieniem)
- perwersyjna (co się dzieje w tych barach, domach i innych miejscach)
-skomplikowana (Sookie poznaje się bliżej chyba z każdym facetem, który stanie jej na dłużej na drodze)
W książce jest wszystko DOSŁOWNIE. Wszystkie stworzenia jak wilkołaki, trole, wampiry, wróżki, zmiennokształtni, menady, i inne, fanatycy, mordercy, królowie wampirów, organizacje religijne, wszystkie orientacje seksualne, ludzie chyba z każdego kraju.
Wszystko ładnie tworzy zawiłą i skomplikowaną historię o wampirach, które nie błyszczą i nie cackają się ze swoimi wrogami.
Ocena: 8/10
Diabolina
Wiadomo, że dzisiejszy "Zmierzch" przyćmił sławę tych stworzeń jednak pierwsza część serii opowiadającej o Sookie Stackhouse przywraca w nie wiarę.
Książka opowiada właśnie o Sookie, telepatce z małego miasteczka Bon Tomps, która pracuje jako kelnerka. Dwa lata wcześniej wampiry oficjalnie „wyszły z trumien”, gdyż Japończycy wymyślili syntetyczną krew o chwytliwej nazwie „Czysta Krew”.
Wampiry są tu takie jak być powinny. Nie mogą wychodzić na słońce, nie lubią czosnku, piją ludzką krew, srebro je parzy i można je zabić kołkiem.
Pewnej nocy, w barze , Sookie obsługuje wampira. Od razu poczuła do niego „to coś” gdyż nie potrafiła czytać mu w myślach. Jednak tego samego wieczoru Szczurza Parka czyli ludzie polujący na krew wampirów porywają wybranka Sookie i dziewczyna zmuszona jest go ratować.
Od tamtej pory spędza sporo czasu z wampirem Billem, który mieszka stosunkowo blisko domu głównej bohaterki. Posiadłości oddzielone są tylko cmentarzem.
W tym samym czasie pojawia się morderca, który zabija dziewczyny ze śladami wampirzych kłów na ciele, głównie na udach. Sookie postanawia jechać do wampirzego baru by zebrać informacje o dziewczynach, które spędzały tam dość dużo czasu. Niestety, jak to główna bohaterka, od razu pokazuje wszystkim swój dar. Szef baru Eric postanawia wykorzystać dziewczynę, a raczej jej dar… A właściwie to i to, jednak Sookie stara się go odpychać tłumacząc się związkiem z Billem.
Książka jest:
-brutalna (w każdej części giną ludzie, wampiry, wilkołaki, krew leje się wartkim strumieniem)
- perwersyjna (co się dzieje w tych barach, domach i innych miejscach)
-skomplikowana (Sookie poznaje się bliżej chyba z każdym facetem, który stanie jej na dłużej na drodze)
W książce jest wszystko DOSŁOWNIE. Wszystkie stworzenia jak wilkołaki, trole, wampiry, wróżki, zmiennokształtni, menady, i inne, fanatycy, mordercy, królowie wampirów, organizacje religijne, wszystkie orientacje seksualne, ludzie chyba z każdego kraju.
Wszystko ładnie tworzy zawiłą i skomplikowaną historię o wampirach, które nie błyszczą i nie cackają się ze swoimi wrogami.
Ocena: 8/10
Diabolina
"Jedenaście minut" Paulo Coelho
"Jedenaście minut”, to książka napisana przez Paulo Coelho. Historia skupia się na życiu Marii, mieszkanki brazylijskiej prowincji. Maria najbardziej na świecie pragnęła miłości, jednak zawsze coś stawało jej na drodze i sprawiało, że zauroczenia i drobne miłostki pryskały niczym mydlane bańki.
Dziewczyna o niesamowitej wręcz urodzie pracowała przez pewien czas w sklepie z tkaninami. Zaoszczędziła tam dość pieniędzy, by pojechać na wycieczkę do Rio De Janeiro. Tam właśnie poznała Szwajcara, który zaproponował jej dobrze płatną pracę w klubie tanecznym.
Gdy Maria dotarła do Szwajcarii, wszystko się zmieniło. Poznawała wielu ludzi, tradycje i język francuski. Próbowała różnych zawodów. Była tancerką, starała się zostać modelką, jednak skończyła jako… prostytutka.
Teraz kiedy Maria wyrzekła się miłości, uczucie to stało się tym, co może ją wybawić.
Książka jest napisana w bardzo ciekawy sposób.Polecam ją czytelnikom o mocnej psychice, oraz fanom utworów o charakterze psychologicznym.
Ocena: 6/10
Diabolina
Subskrybuj:
Posty (Atom)





.jpg)
